كنار پارسى گونهء ديگرى از جنس كنار است كه در ايران مىرويد و چون از نظر خواص طبى جالب است به شرح آن مىپردازيم . در كتب مختلف فارسى آن را « كنار فارسى » نام مىبرند . نام محلى آن در سپيددشت لرستان « دره » است . به انگليسى Wild jujube گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء Rhamnaceae ، نام علمى آن Zizyphus nummularia ( Burm . f . ) Wight . Walk . و مترادفهاى آن Z . microphylla Roxb . و Z . rotundifolia Lam . و Rhamnus nummularia Burm . f . از طرف گياه‌شناسان مختلف نامگذارى شده است . مشخصات كنار فارسى نوعى كنار وحشى است . درختچه‌اى است كه ساقه‌هاى آن به هم رفته و كركدار و داراى خار و تيغ است . برگهايش تخم‌مرغى گرد و كامل است . سطح تحتانى برگها را كركهاى سفيدرنگ پوشانيده و ميوهء آن گرد و كوچك است . اين درختچه در هندوستان در پنجاب و سند و ساير قسمتهاى گرم آن مىرويد . در ايران در نواحى غربى و جنوبى ايران از لرستان تا خوزستان تا دارزين و علىآباد كرمان و جيرفت و در بلوچستان انتشار دارد . در جيرفت تا 1200 متر ارتفاع از سطح دريا ، مىرويد . خواص - كاربرد از ميوهء آن به عنوان خشك‌كننده و قابض و براى رفع ناراحتىهاى ناشى از صفرا استفاده مىشود . برگهاى له‌شدهء آن را براى رفع ناراحتى پوست ، خارش ، جرب و جوش و كورك روى پوست مىاندازند .